مرغ سحر ناله سر کن
داغه مرا تازه تر کن
زِ آه شرر بار این قفس را
برشکنو زیر و زبر کن
بلبل پَر بسته زِ کنج قفس درا
نغمه ی آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه ی این خاک توده را
پُر شرر کن ناله سر کن
ظلم ظالم جور صیاد
آشیانم داده بر باد
ای خدا ای فلک ای طبیعت
شام تاریک ما را سحر کن
نو بهارست گل به بارست
ابر چشمم ژاله بارست
این قفس چون دلم تنگو تارست
شعله فکن در قفس ای آه آتشین
دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نگه ای تازه گل از این
بیشتر کن بیشتر کن بیشتر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختصر مختصر مختصر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختصر مختصر مختصر کن