امشب دلم گرفته از دست این زمونه
یک سر شراب و آتش یک سر دلی ک خونه
امشب دلم گرفته از رنگ وهر دورنگی
یک خاطره مشوش با خاطرات سنگی
امشب لب پیاله دارد به من کنایه
گویی شراب قرمز با من نگشته پایه
امشب مسافرم من دیونه شاعرم من
از من نرنج عشقم از رده خاطرم من
امشب خدا و مستی باهم به من دمیدند
گویی دوباره خلقی از غصه آفریدند
امشب درون جسمم معنای دل نهادند
بی خانه بود غصه منزل به غصه دادند
امشب دلم گرفته ای گریه چند چندی
ترسم تو هم ز طعنه بر حال من بخندی
امشب دلم گرفته از دست این زمونه
یک سر شراب و آتش یک سر دلی که خونه