من به غم معتادم

من به غم معتادم
یه ذره درکم کن
سخته واسم این شرایط
برو و ترکم کن
موندن از سرِ اجبار  عذابم میده
خیلی دردام زیاده
یه غم از من کم کن

بارونیه هوایه من
تو فکر تابستون نباش
هی پیش من نشین نگو
ای کاش ای کاش
من نمیتونم تورو به
آرزوهات برسونم
باحسرت هی به من نگو
ای کاش ای کاش

من قطار پیرترین ریلِ جهانم
من همان ترد شده از همگانم
جای سنگِ آدما روی تنم
من بی نشونی تو وطنم

بارونیه هوایه من
تو فکر تابستون نباش
هی پیش من نشین نگو
ای کاش ای کاش
من نمیتونم تورو به
آرزوهات برسونم
باحسرت هی به من نگو
ای کاش ای کاش