ما باید فکر دیگر پوستین باشیم،
دگر این جلمه از سردی نمی پاید...
نباید ، صحبت از عشقو، تقلا کرد..
که این سوهان فقط جان و تن می ساید...
سراپا. خدعه و نیرنگ،
نباید آشنا باشیم...
اگر آهوی خوابی هست...
پلنگی، بی صدا باشیم....
قصه ی دوستی، محبت، در جفا گم شد...
به صحبت ابر باران، در عمل چون صاعقه باشیم...
همه سعی در بد اندیشی، همه صف سوی ویرانی،
بی خیال از غم دیگر، ولی خوش سابقه باشیم....
حجاب و غیرت از دلها ،
پرستو وار کوچ کرده،
نباید ، منتظر باشیم....
بهارم ، بر نمی گرده...
به شبهای زمستانی،
نمیشه رفت، مهمانی...
همه خاموش و پنهانی،
به هم میگیم، هوا سرده.... هوا سرده....
هوا سرده....